Vandaag stond een prachtige wandeltocht van Spieren voor Spieren in Woudenberg op het programma. De start was bij het Grebbelinie Museum in Woudenberg. Met z’n vijven gingen we op pad voor de 25 kilometer. Zoals het echte wandelaars betaamt, reisden we gezamenlijk in één auto. Het parkeren op het naastgelegen weiland bleek geen enkel probleem: niet te drassig en lekker dicht bij de start locatie.
Bij vertrek stond er een stevige wind, maar gelukkig hadden we die de eerste kilometers grotendeels in de rug. Al na zo’n twee kilometer kwamen we langs rustpunt Het Broekje. Omdat we vroeg waren vertrokken en volgens de routebeschrijving de officiële koffiestop pas om 10.00 uur open zou gaan, besloten we hier alvast een pauze in te lassen. Daar kregen we absoluut geen spijt van. De koffie werd gezet van versgemalen bonen en smaakte uitstekend.
Ongeveer een uur later bereikten we de bloementuin. Tot onze verrassing waren ze daar al geopend voor koffie met iets lekkers. Hoe verleidelijk het ook was, wij hielden vast aan ons wandeltempo en liepen door richting het volgende doel: Theehuis Mon-Chouette. Daar wachtte ons een heerlijke beloning. Naast het bekende gebak stond er dit keer ook rabarbertaart op het menu. Een smakelijke afwisseling van de traditionele appeltaart die menig wandelaar normaal kiest.
Na deze gezellige tussenstop vervolgden we onze route door het afwisselende platteland. We liepen langs uitgestrekte weilanden, over goede wandelpaden en regelmatig over mooie onverharde stukken door het groen. Af en toe was er wat meer autoverkeer dan je op zo’n landelijke route zou verwachten. Dat bleek vooral te komen doordat de A12 was afgesloten.
Rond de 18 kilometer bereikten we Theehuis Eldorado. De wind was inmiddels nog altijd aanwezig en maakte het behoorlijk fris. Voor sommigen was een warme kom soep daarom de ideale keuze om weer op temperatuur te komen. Anderen vonden dat een biertje ook prima paste bij een wandelpauze.
Tijdens het laatste deel van de tocht zagen we nog een wandelaar die duidelijk niet meer in goede conditie was. Gelukkig werd hij ondersteund door twee mede-wandelaars totdat een voertuig van het Rode Kruis arriveerde om hem verder te helpen. Een mooi voorbeeld van hoe wandelaars onderweg naar elkaar omkijken.
Na de finish haalden degenen die er een hadden besteld hun welverdiende herinneringspin op. Daarna reden we via een fraaie landelijke route richting de A28 weer huiswaarts. Terugkijkend was het een geslaagde wandeldag: een mooie route, gezellige rustpunten, lekkere versnaperingen en prima wandelweer, al had de wind af en toe wel een tandje minder mogen blazen.
Ontdek meer van Ons wandelblog
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.
