De eerste zondag van de maand betekent bij ons natuurlijk maar één ding: wandelen! Dit keer hadden we gekozen voor een mooie tocht in de omgeving van Putten.
De auto’s werden geparkeerd langs de weg bij Sauna Drôme Putten. We hadden nog even naar binnen kunnen rijden, ware het niet dat de slagboom pas om 10.00 uur openging. Gelukkig waren wij niet van plan om eerst uitgebreid in de sauna te gaan zitten voordat we gingen wandelen, dus de auto’s bleven netjes buiten staan.
Het weer kon eigenlijk niet beter. De zon scheen volop en al snel liepen we over mooie weggetjes door het bos en langs allerlei groen. Heerlijk wandelweer dus.
Totdat we op een gegeven moment bij een stukje klompenpad kwamen dat blijkbaar al een tijdje geen onderhoud meer had gezien. Het pad was nauwelijks nog als pad te herkennen en we begonnen ons voorzichtig af te vragen of we wel goed zaten.
Gelukkig kwamen we langs een huis waarvan de bewoners ons vriendelijk te woord stonden. Zij konden ons precies vertellen hoe we alsnog bij het weiland konden komen en daarmee onze route weer konden oppakken. Zelf hadden ze eerst de kerk bezocht en stapten daarna op de fiets om richting de heide te gaan. Kijk, zo kom je nog eens ergens én hoor je nog eens wat!
Met behulp van wat goede aanwijzingen en door hier en daar de bramenstruiken een beetje plat te trappen, lukte het ons uiteindelijk om weer op de juiste route terecht te komen. Soms moet je tijdens een wandeling nu eenmaal een klein avontuur beleven.
Bij Fletcher Mooi Veluwe was het tijd voor een welverdiende pauze. De koffie en het gebak smaakten heerlijk en met nieuwe energie konden we daarna weer verder.
We liepen opnieuw door het bos en genoten van de rustige omgeving. En toen stonden we ineens voor een prachtige vlakte vol heide. Wat een verrassing! Dit was echt een cadeautje onderweg en natuurlijk werd er volop genoten van dit mooie stukje natuur.
Vlak voordat we weer bij de auto’s terug waren, maakten we nog een laatste stop bij het Landhuus op het Zorgerf. Hier wonen mensen met dementie en er wordt dagbesteding aangeboden. Op zondag zijn ze vanaf 14.00 uur geopend en wij konden er mooi even rondkijken en natuurlijk nog iets drinken.
De sperziebonen die er te koop waren hebben we uiteindelijk toch maar laten liggen. Wandelen met een zak sperziebonen onder je arm leek ons toch niet helemaal ideaal.
Na een mooie wandeling, een onverwacht avontuur op het klompenpad, heerlijke koffie met gebak en een paar gezellige stops konden we terugkijken op een bijzonder geslaagde dag.
Kortom: het was weer een prima dagbesteding!
Ontdek meer van Ons wandelblog
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.
