De tweede dag van het Pink Ribbon Soester Wandelweekend begon fris. Voor het laatst was het in 1973 zo koud geweest, met zelfs nachtvorst. Onze auto konden we mooi vooraan op het weiland parkeren, waardoor we niet door het natte, koude gras hoefden te lopen.
De route van vandaag ging richting Paleis Soestdijk. Via een mooi gras pad langs de spoorlijn bij Soest liepen we, dit keer niet achter de woonhuizen, naar Soest en vervolgens door naar Baarn. Al snel begon de zon te schijnen en steeg de temperatuur. Bij de Kleine Kom in Baarn bevond zich onze eerste stempelpost. Hier hebben we geen koffie genomen, want die hadden we gepland bij station Soest.
Eerst gingen we door de Pekingtuin, waar een leuk muziekbandje speelde en bananen werden uitgedeeld. Ook hebben we daar nog even bekenden gedag gezegd. Bij station Soest staat het voormalige stationsgebouw De Generaal, waar we genoten van heerlijke koffie en gebak. Daarna gingen we uitgerust verder en moesten we kiezen tussen de 30 km of de 20 km. We kozen voor de 20 km. Leuke bospaadjes en mooi weer zijn immers al genoeg om van te genieten.
Het paleis wilden we eigenlijk niet bezoeken, maar de route was daar niet helemaal duidelijk over. Dus liepen we terug om de juiste weg weer op te pakken. Onderweg kwamen we langs IJssalon Bemer, waar bijna iedereen even stopt. Dank je wel, Joke, voor deze traktatie!
De laatste kilometers gingen door Soest en nog een keer langs de molen. Daar speelde een orkest bijzondere muziek. Was het nou kerstmuziek, of toch niet? Aan het einde hebben we de heks nog even op de foto gezet en toen waren we weer bij de finish.
Na afloop dronken we nog iets. Volgens een jonge man hadden we niet gezien dat er een rij stond. Tja, ik zag die niet, alleen een lege plek om te bestellen. Soms is het wel fijn dat je in Nijmegen, tijdens de Vierdaagse, wél weet hoe je achteraf iets kunt drinken.
Het was opnieuw een geslaagd weekend.
