Vandaag stond in Wekerom de jaarlijkse Wicherumloop op het programma, beter bekend als de oliebollenwandeltocht. En als er ergens oliebollen worden gebakken die zo lekker zijn dat je er bijna een wandeling voor zou overslaan, dan zijn ze het bij het zorgcentrum in Wekerom wel! Gelukkig hoefden we niet te kiezen tussen wandelen en oliebollen, want we konden ze allebei combineren.
Met z’n viertjes hadden we er zin in. Alleen het weer bleef een beetje spannend. Zou het droog blijven of moesten we onderweg toch nog aan de regen geloven? Ach, een beetje water hoort er nu eenmaal bij als je wandelaar bent. En met een paar goede wandelschoenen en een gezonde dosis optimisme kom je een heel eind.
Oliebollen eerst, wandelen daarna!
Bij het inschrijven konden we de verleiding niet weerstaan. We kochten meteen een portie oliebollen om mee naar huis te nemen. Die wilden we natuurlijk niet de hele dag in onze rugzak meesjouwen.
Gelukkig stond onze auto om de hoek van het startadres. De eerste meters van de route liepen we erlangs, zodat we onze buit meteen in de auto konden leggen. Dat scheelde weer gewicht tijdens het wandelen én we hoefden aan het einde niet meer terug om de oliebollen op te halen. Kijk, dat is nog eens praktisch denken!
Daarna konden we met een gerust hart aan onze tocht van 25 kilometer beginnen.
Even opletten bij de pijlen!
De route was, zoals we van de organisatie gewend zijn, prima uitgepijld. Toch was er één klein moment waarop we even moesten nadenken.
Bij een splitsing wees een bordje de wandelaars van de 10 kilometer naar rechts. Wij liepen de 25 kilometer en moesten dus rechtdoor. Alleen zagen we vrijwel alle andere wandelaars rechtsaf slaan. Hadden wij iets gemist? Stond er misschien nog ergens een pijl die we over het hoofd hadden gezien?
We besloten de aanwijzingen nog eens goed te bekijken en liepen een stukje terug. Gelukkig bleek onze eerste keuze toch de juiste te zijn. We konden dus opgelucht verder. Je zou maar 15 kilometer te weinig lopen! Hoewel, sommige wandelaars zouden daar misschien helemaal niet rouwig om zijn.
Koffie met oliebollen: een heerlijke combinatie
Na ongeveer 10 kilometer bereikten we de eerste rustplaats. Tijd voor koffie en natuurlijk de beroemde oliebollen!
En ook dit jaar stelden ze niet teleur. Heerlijk waren ze weer! Het is toch bijzonder hoe een kop koffie en iets lekkers onderweg een wandeltocht nóg aangenamer kunnen maken. Zeker wanneer dat lekkers versgebakken oliebollen zijn.
De wandelaars die de kortere afstand liepen, konden hier hun tocht beëindigen en werden met een jeep teruggebracht. Een leuke service van de organisatie!
Wij hadden echter nog heel wat kilometers voor de boeg. Dus na de koffie en de oliebollen trokken we de veters weer strak en gingen we op pad voor het vervolg van onze 25 kilometer.
Zandpaden, uitgestrekte heide en paddenstoelen
De route voerde ons verder over heerlijke zandpaden en langs grote heidevelden in de richting van Otterlo. Dat zijn nu precies de wandelgebieden waar wij blij van worden. Lekker buiten, midden in de natuur en met volop ruimte om van de omgeving te genieten.
Ook de paddenstoelen lieten zich zien. We kwamen allerlei mooie exemplaren tegen en ontdekten zelfs een paddenstoel die we niet kenden. Dankzij internet kwamen we erachter dat het om stofzaad ging.
Zo zie je maar: wandelen is niet alleen goed voor de conditie, maar je steekt er ook nog eens wat van op. De natuur blijft ons verrassen!
Onderweg kwamen we ook runderen tegen die graag op de foto wilden. Althans, dat maakten wij ervan. We moesten er wel voor zorgen dat we minstens 25 meter afstand hielden. Dat leek ons een prima afspraak. Een mooie foto is leuk, maar we hoefden nu ook weer niet met een koe op schoot thuis te komen!
Een welkome verrassing bij restaurant Mossel
Na een lang stuk over de doorgaande fietsroute richting Ede stonden we ineens bij restaurant Mossel.
Dat was een aangename verrassing! Na al die kilometers waren we wel toe aan een rustmomentje. Binnen was het tijd voor koffie met gebak en daar lieten we ons natuurlijk niet voor uitnodigen.
De koffie smaakte prima en ook het gebak ging er goed in. Even lekker zitten, bijkletsen en de benen rust geven. Daarna konden we er weer tegenaan.
Met een voldaan gevoel vervolgden we onze wandeling. Op naar de volgende kilometers!
Nog een keer langs de oliebollen
Na ongeveer 20 kilometer kwamen we opnieuw uit bij dezelfde rustplaats waar we eerder koffie hadden gedronken.
We waren blijkbaar iets aan de late kant, want de organisatie was al bezig met opruimen. Gelukkig waren ze bereid om nog koffie voor ons te schenken. Dat hoefde voor ons niet meer, want we hadden vooral nog belangstelling voor de oliebollen.
En gelukkig waren die nog niet op!
We konden dus nog even genieten van dit heerlijke lekkers voordat we aan de laatste vijf kilometer begonnen. Want zeg nu zelf: een oliebollenwandeltocht zonder oliebollen aan het einde zou toch een beetje voelen als een verjaardag zonder taart?
Er was alleen één klein minpuntje. Omdat we wat later waren, liep degene die de pijlen weghaalde achter ons aan. Dat voelde toch een beetje onprettig. Je krijgt dan het idee dat je de laatste bent en dat iedereen op je staat te wachten.
Maar goed, het waren nog maar vijf kilometer. We lieten ons er niet door uit het veld slaan en wandelden gewoon verder.
Een tip voor de organisatie
Bij terugkomst hebben we de organisatie nog even laten weten dat het misschien een goed idee zou zijn om de afstand van 20 kilometer weer aan het programma toe te voegen.
Niet iedereen heeft immers zin of gelegenheid om 25 kilometer te lopen. Een afstand van 20 kilometer zou voor veel wandelaars een mooie tussenoplossing zijn.
Ook zou het prettig zijn als duidelijk wordt aangegeven tot hoe laat de laatste rustplaats geopend is. Zo weten wandelaars waar ze aan toe zijn en kan iedereen wat meer ontspannen van de tocht genieten.
Verder was de route prima geregeld en hebben we ons uitstekend vermaakt.
Droog gewandeld, nat geworden in de auto!
Iets na 16.00 uur kwamen we weer aan bij het zorgcentrum in Wekerom, waar onze wandeling was begonnen.
En hoe zat het nu met het voorspelde weer?
De regen viel onderweg gelukkig erg mee. We hadden zelfs nog een regenboog gezien, wat altijd een mooi gezicht blijft. Maar eenmaal in de auto begon het toch stevig te regenen.
Blijkbaar had de regen besloten om ons tijdens het wandelen met rust te laten en pas toe te slaan toen we veilig en wel binnen zaten. Prima geregeld, als je het ons vraagt!
Oliebollen, natuur en gezelligheid
We kijken terug op een heerlijke wandeldag. Mooie zandpaden, uitgestrekte heidevelden, paddenstoelen, runderen en natuurlijk de overheerlijke oliebollen maakten deze tocht meer dan de moeite waard.
Er waren een paar kleine aandachtspuntjes, maar die deden weinig af aan het plezier dat we onderweg hebben gehad.
We zijn blij dat we zijn gegaan en hebben er absoluut geen spijt van!
En die oliebollen die we mee naar huis namen? Die waren natuurlijk mooi meegenomen. Want na 25 kilometer wandelen smaakt een oliebol prima, maar thuis op de bank smaakt hij eigenlijk ook best goed!
Tot de volgende wandeling!
Ontdek meer van Ons wandelblog
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.

