Dag 3 van de Gooise Vierdaagse stond alweer op het programma, en dit keer gingen we met z’n tienen op pad. Niet iedereen liep de hele dag samen, maar op de rustpunten vonden we elkaar gelukkig steeds weer terug.
De dag begon typisch Nederlands: regen tijdens de autorit. Maar zodra we uitstapten, was het droog. Alsof het weer ons even wilde plagen. Op de parkeerplek moesten we nog even creatief zijn; er stond namelijk een hek in de weg. Gelukkig was daar Leo, die samen met de bestuurder van een net klaar gemaaide grasmaaier even hielp om alles weer netjes op z’n plek te krijgen. Zo konden we toch vlot van start.
We liepen via prachtige heidevelden, waar we letterlijk dwars doorheen trokken, richting Eemhart (het voormalige Amerpoort). Deze plek kwamen we vandaag zelfs twee keer tegen. En eerlijk is eerlijk: bij ons staat Eemhart inmiddels ook bekend om iets heel belangrijks… de heerlijke gevulde koeken. Die mochten we dus niet overslaan bij onze eerste stop.
Daarna vervolgden we onze route richting Kasteel Groeneveld, dat zich altijd graag van zijn mooiste kant laat zien op de foto. Niet veel later kwamen we langs Hoeve Ravenstein, waar je normaal gesproken goed terechtkunt voor koffie met wat lekkers. Deze keer liepen we echter door, want de benen waren nog fris genoeg.
Via het spoor, met een flinke trap omhoog en weer omlaag, keerden we terug richting Eemhart. Onderweg werden we nog beloond met de bloeiende rododendrons – een kleurrijke bonus langs de route. Bij onze tweede passage bij Eemhart genoten we van onze eigen lunch en namen we even goed de tijd om bij te komen.
Daarna ging het weer richting de heide. Deze keer bleven we er bewust grotendeels omheen, want bij warmer weer is dat deel van de route minder prettig. De organisatie had de route gelukkig al aangepast, zodat het goed te doen bleef.
Bij ’t Bluk maakten we nog een korte stop en kwamen herinneringen boven aan de extreme hitte van vorig jaar, toen dit een vaste plek was voor verkoelende drankjes. Vandaag was het gelukkig een stuk vriendelijker wandelweer.
De finish werd extra gezellig gemaakt door live muziek van gitarist Albert Kas. Wandelaars mochten zelfs verzoeknummers aanvragen. Dat liet Leo zich geen twee keer zeggen: Malle Babbe werd aangevraagd… en tot onze verrassing werd het nummer ook nog gespeeld. Een mooie afsluiting van de dag!
Voor mij zit de Gooise Vierdaagse er hier helaas even op, want morgen loop ik mee met Spieren voor Spieren in Woudenberg. Maar de rest van de groep mag zich nog opmaken voor de laatste dag.
Ontdek meer van Ons wandelblog
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.
