En ineens was het alweer zover: de laatste dag van de Heuvelland 4daagse! Vier dagen wandelen, heuvels beklimmen, dalen, genieten van Limburgse uitzichten en natuurlijk de nodige rust- en eetmomenten.
Omdat er een warme dag werd voorspeld, waren veel wandelaars al vroeg op pad gegaan. Wij konden daardoor lekker rustig aan doen en begonnen ontspannen aan onze wandeling van bijna 20 kilometer.
Halverwege stond er een bijzondere rust gepland bij Shimano in Valkenburg. Natuurlijk konden we het niet laten om even de hal in te lopen en de prachtige racefietsen te bewonderen. Wij kwamen tenslotte om te wandelen, maar een beetje fietsen kijken hoort daar blijkbaar ook bij.
Het wandelgebied was prima te doen. Gelukkig kregen we onderweg behoorlijk wat schaduw, want de zon liet duidelijk merken dat het vandaag geen herfstwandeling zou worden.
Tijdens de pauze raakten we aan de praat met een Limburgse meneer die bij ons aan tafel zat. Hij vertelde dat hij het Sprookjesbos toch wel behoorlijk pittig had gevonden. Wij keken elkaar eens aan… Sprookjesbos? Daar hadden wij blijkbaar iets gemist. Nou, dat zouden we even later ontdekken!
Toen we aan de lus van ongeveer 5 kilometer begonnen, werd al snel duidelijk wat onze Limburgse tafelgenoot had bedoeld. Pittig was inderdaad een aardige omschrijving!
Onderweg was er nog een extra waterstop gepland. Alleen had de waterstop één klein probleempje: er was geen water meer! Gelukkig was er verderop, bij de voormalige kabelbaan, een horecapunt waar ze wél iets verkochten. En laten wij daar nu net zin hebben gekregen in een ijsje.
Samen met Hans dus maar een Raket gekocht. Dat smaakte uitstekend en gaf ons precies genoeg energie om weer achter de anderen aan te gaan.
Dat lukte… soort van. Wij namen namelijk een trapje naar beneden, terwijl de rest netjes de officiële route bleef volgen. Tja, soms moet je als wandelaar ook een beetje eigenwijs zijn. Uiteindelijk kwamen we elkaar natuurlijk weer tegen. De Cauberg hadden we inmiddels gelukkig achter ons gelaten.
De laatste kilometers waren heerlijk. We liepen grotendeels in de schaduw, langs de Geul, en dat was met de inmiddels flink opgelopen temperatuur bepaald geen straf.
We hadden bovendien geluk dat onze route niet over de Geulhemermolen ging. Gewoon lekker via het asfalt richting de sportvelden. Ook daar bleef het opvallend rustig. Tussen 12.00 en 14.00 uur was de grote wandelmassa blijkbaar al gepasseerd en konden wij redelijk rustig richting de finish.
En daar was hij dan: de finish van onze Heuvelland 4daagse!
De welverdiende roos en medaille werden in ontvangst genomen. Vier dagen wandelen zat erop!
Daarna natuurlijk snel naar onze vaste drankplek. Daar werden we zelfs een beetje als VIP’s behandeld. Hoewel het terras eigenlijk alleen voor gereserveerde plaatsen was, kregen wij toch voorrang en mochten we plaatsnemen. Kijk, zo hoort het na vier dagen wandelen!
Daarna terug naar ons logeeradres. Daar namen we afscheid van Mapi, want zij moest alweer richting huis om op tijd te zijn voor het eten.
En daarmee kwam er een einde aan vier mooie wandeldagen in het Limburgse heuvelland. Veel kilometers, flink wat klimmetjes, mooie uitzichten, ijsjes, gezelligheid en vooral heel veel wandelplezier.
De Heuvelland 4daagse zit erop… maar gelukkig zijn er nog genoeg wandelingen om naar uit te kijken!
Ontdek meer van Ons wandelblog
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.
