Twijfelen deden we vanmorgen zeker: wel of niet wandelen? En als we zouden gaan, dan meteen de volgende vraag: hoeveel kilometers. Uiteindelijk gaf de wandelzin de doorslag en kozen we voor de route van WSV Prinses Marijke uit Geldermalsen, een vereniging die al jarenlang wandeltochten uitzet door het karakteristieke Rivierenland.
We vertrokken in de regen en die hield ons tot aan het startpunt gezelschap. Geen verrassing dus dat de poncho’s al snel tevoorschijn kwamen. Het eerste deel van de route voerde ons langs de spoorlijn richting Wadenoyen. Dit stuk was eerlijk gezegd even doorbijten: nat weer, passerend verkeer en weinig beschutting. Toch is dit gebied van oudsher nauw verbonden met het spoor en de infrastructuur die Geldermalsen tot een belangrijk knooppunt in de Betuwe maakte.
Na ongeveer vijf kilometer werd het wandelen een stuk aangenamer. Het verkeer nam af en we liepen langs mooie, oude huizen, die herinneren aan het agrarische verleden van deze streek. Grote boerderijen, sommige al generaties lang in dezelfde familie, bepalen hier nog altijd het landschap. Wadenoyen zelf hebben we nauwelijks aangedaan — of misschien simpelweg gemist — maar het volgende dorp liet zich duidelijker zien: Est.
Est is een klein maar oud dorp, met wortels die teruggaan tot de middeleeuwen. De ligging aan de Linge heeft het dorp eeuwenlang gevormd. Dick wist nog dat hier ooit een zelfslachtende slager zat, zo’n typisch dorpsbedrijf dat inmiddels vrijwel overal is verdwenen. Ook hier bleek die tijd definitief voorbij.
Onze rust vonden we bij Fleurig Est BV, een bloemenkwekerij gespecialiseerd in hortensia’s en kerststerren. Een verrassend en prettig rustpunt, waar de kleuren en geuren een mooi contrast vormden met het grauwe weer buiten. In het seizoen zijn hier ook kerstbomen te koop, al moet je die wel een stukje zelf dragen. Wij lieten ze staan en kozen voor koffie met een heerlijke speculaaskoek, tegen een vrijwillige bijdrage voor de vereniging.
Na de rust keerden we terug richting de start. Onderweg moesten we nog beslissen hoeveel kilometers we uiteindelijk zouden maken. We waren in elk geval op tijd terug en vooral: blij dat we tóch gegaan waren. Ondanks de regen was het een wandeling met afwisseling, historie en typisch Betuws landschap.
Misschien komen we hier nog eens terug — maar dan waarschijnlijk voor een langere afstand.
Ontdek meer van Onze wandelervaringen
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.
