21e Gaasterland Wandeltocht

De 21e editie van de wandeling in Gaasterland stond vandaag op het programma. Dick en ik hebben hier al twee keer eerder aan meegedaan. Het zijn mooie routes door een prachtige omgeving met leuke plaatsen. Daarom gingen we vandaag met z’n negenen op pad naar de manege in Harich, waar de start was.

We parkeerden de auto’s op een weiland en hoopten dat er niet te veel regen zou vallen. Gelukkig waren we niet de enigen, dus als het te nat werd, stonden we er in ieder geval niet alleen voor als auto’s vast zouden komen te zitten. Na ontvangst van een stempelkaart, waarop alle stops keurig vermeld stonden, begonnen we aan onze tocht.

Het routekaartje was voor ons niet helemaal duidelijk, maar dat was geen probleem omdat de route goed was uitgepijld. Ook waren er verkeersregelaars die ons, waar nodig, hielpen bij het oversteken. De eerste stop was na 4 kilometer in Balk. Hier werd de koffie soms wat karig ingeschonken, maar gelukkig werd dit snel opgelost en had iedereen uiteindelijk een volle kop.

Daarna gingen we op weg naar Sloten. Het weer bleef prima en er viel nog geen druppel regen. Nog vóór de officiële stop kwamen we langs recreatiepark De Jerden, waar we werden uitgenodigd voor koffie met gebak. Dat aanbod namen we graag aan, en dat bleek een uitstekende keuze: heerlijke koffie en smakelijk gebak voor €7,30. Inmiddels begon het wel licht te spetteren.

Sloten was leuk om doorheen te wandelen, met zijn karakteristieke witte bruggetjes. Vervolgens gingen we richting dorpshuis De Bining in Sondel, wat “verbinding” betekent. Dit punt lag op 15 kilometer. Hier aten sommigen van ons hun eigen lunch.

Daarna gingen we verder naar Nijemirdum. Hier werd alleen gestempeld, omdat deze post al na 4 kilometer kwam. Helaas begon het toen echt te regenen en moesten de poncho’s tevoorschijn worden gehaald. Jammer was ook dat de volgende 3 kilometer langs een autoweg liepen. De kleine stukjes bos die we tegenkwamen, stelden niet veel voor.

In Oudemirdum was de laatste stempelpost. Daarna liepen we de laatste 2 kilometer, waarbij we eindelijk weer door een stuk bos konden wandelen. Dit was dan ook het enige echte minpunt van deze route: te veel fietspaden en te weinig groen.

Voor de sfeer maakte dat gelukkig weinig uit. We hebben het samen erg gezellig gehad.